Włos Breguetowski
To wynalezione w 1795 r. przez A.L. Bregueta ukształtowanie spirali włosa, charakteryzująca się tym, iż ostatni, zewnętrzny jego zwój wraz z klockiem służącym do jego zamocowania znajdują się ponad powierzchnią spirali. Celem takiego ukształtowania włosa jest zapewnienie mu współosiowego zwijania się i rozwijania oraz utrzymania jego środka ciężkości na osi balansu; ostatni jego zwój, znajdujący się ponad spiralą, musi być odpowiednio ukształtowany - jest to tzw. krzywa końcowa włosa. (za Podwapińskim i Bartnikiem).
